Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Το Εφετείο Αθηνών αρμόδιο για τα Ηπειρωτικά Κληροδοτήματα!

Έχει συνταγματική κάλυψη ο τρόπος διοικήσεώς τους...

 Στο Εφετείο Αθηνών παρέπεμψε χθες ο Αναπληρωτής Υπουργός Οικονομικών κ. Χρήστος Σταϊκούρας, μιλώντας χθες στη Βουλή κατά τη συζήτηση του Νομοσχεδίου για τον Κώδικα Κοινωφελών Περιουσιών, Σχολαζουσών Κληρονομιών όσους έχουν διαφορετική γνώμη στο ζήτημα που αφορά τα Ηπειρωτικά Κληροδοτήματα.Συγκεκριμένα ο Αν. Υπουργός είπε τα ακόλουθα:«Στην Επιτροπή –για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, γιατί δεν νομίζω ότι κάποιος εκφράζει απόλυτα την τοπική κοινωνία- ακούστηκαν δύο διαφορετικές προσεγγίσεις τόσο σχετικά με τα πραγματικά δεδομένα όσο και σχετικά με το νομικό καθεστώς. Αυτή είναι η αλήθεια. Αναφέρθηκαν νόμοι που αλληλοαναιρούνται, συγκρουόμενες δικαστικές... αποφάσεις και αντίθετες γνωμοδοτήσεις.
Το σίγουρο είναι –και σε αυτό νομίζω ότι συγκλίνουμε όλοι- ότι υπάρχει μία συνταγματική επιταγή, το άρθρο 109 του Συντάγματος. Σύμφωνα με αυτήν, εάν υπάρχει αμφισβήτηση επί της τήρησης της βούλησης του διαθέτη, αρμόδιο να κρίνει είναι το Εφετείο Αθηνών. Αυτή είναι η πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας και του Αρείου Πάγου.Αυτή είναι και η άποψη του Προέδρου της πρώην νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής, του κ. Ράντου, και του Προέδρου της νυν νομοπαρασκευαστικής Επιτροπής, του Παρέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, του κ. Μυτκίδη.Ειδικά δε ο κ. Ράντος, παραδίδοντας το νομοσχέδιο επί προεδρίας του διατύπωσε τα εξής: «Το ζήτημα τίθεται με ιδιαίτερη επιμονή, αλλά είναι νομικά απλό και οι σχετικές περιουσίες έχουν περιβληθεί από μακρού με έναν συγκεκριμένο τρόπο διοικήσεως. Ο τρόπος διοικήσεως, όπως και ειδικότερος σκοπός κάθε περιουσίας, έχει συνταγματική κάλυψη. Όπως δεν μπορεί ο νομοθέτης ή η διοίκηση να παρέμβει και να μεταβάλει το σκοπό και τον τρόπο διοίκησης οποιουδήποτε από τα υπάρχοντα στην Ελλάδα ιδρύματα χωρίς την παρεμβολή δικαστηρίου, έτσι δεν μπορούν να το πράξουν και για τα λεγόμενα Ηπειρωτικά Κληροδοτήματα. Πρέπει να καταστεί σαφές».Και συνεχίζει: Σύμφωνα με το τότε σχέδιο νόμου -και το σημερινό- δεν επιχειρείται η, το πρώτον, θέσπιση ενός ειδικού καθεστώτος για μια ομάδα ιδρυμάτων. Απλώς, διατηρείται, όπως και για όλα τα άλλα ιδρύματα της Ελλάδος, ο υφιστάμενος τρόπος διοίκησης. Γιατί; Διότι δεν επιτρέπεται να γίνει αλλιώς.Αντιθέτως, ζητείται από κάποιους να ανατραπεί με νόμο ειδικώς και μόνο για μια κατηγορία ιδρυμάτων ο υφιστάμενος τρόπος διοικήσεως, ενώ για όλα τα άλλα ιδρύματα της Ελλάδος μόνη προς τούτο οδός είναι η δικαστική.
Αν τα νομοθετήματα –καταλήγει- των ανωμάλων ιδρυμάτων -και τα αποκαλεί έτσι, γιατί τα διατάγματα διοίκησης των Ηπειρωτικών θεσπίστηκαν επί δικτατορίας Παγκάλου- διέστρεψαν, όπως καταγγέλλουν ορισμένοι, τη βούληση των διαθετών, υπάρχει η κατά το Σύνταγμα οδός: Ή η βούληση των διαθετών είναι αυτή που έχει αποτυπωθεί στο υφιστάμενο καθεστώς, οπότε ούτε μπορεί ούτε πρέπει να επιχειρηθεί οποιαδήποτε μεταβολή της ή ήταν εν όλω ή εν μέρει διαφορετική, οπότε το μόνο αρμόδιο κατά το Σύνταγμα δικαστήριο θα αποδώσει στη βούληση των διαθετών την αληθή της έννοια, δικαιώνοντας τους καταγγέλλοντες. Αυτό, όμως, δεν μπορεί να το κάνει κατά το Σύνταγμα ο νομοθέτης. Αυτή είναι και η άποψη της Κυβέρνησης.

ΠΡΩΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου